Blogs

Geplaatst op

Mijn ogen sluiten zich letterlijk

Sinds vorig jaar september merkte ik dat mijn ogen achteruit gingen. Ik droeg al een paar jaar een leesbril, maar vorig jaar merkte ik dat ik bijna niet meer zonder kon lezen. Dus terug naar de brillenwinkel en sterkere glazen. Maar het VOELDE niet beter, mijn ogen bleven moe en af en toe moest ik ze gewoon even sluiten.

Ergens in mijn achterhoofd ging er zo’n alarmbelletje rinkelen, misschien wel een ernstige oogziekte, hersentumor of iets anders drastisch. Ja, ook mijn gedachten winnen het soms wel eens van de rest van mijn lijf. Maar zo voelde het niet. Het voelde niet als iets lichamelijks. Het voelde niet alsof mijn ogen niet meer functioneerden. Het voelde steeds alsof er iets emotioneels zat te wringen.

En dat gevoel werd steeds en steeds sterker. En daarbij het gevoel dat ik niet hoef te accepteren wat vast LIJKT te staan. Ik word ouder DUS heb ik automatisch een leesbril nodig. Ik word ouder, DUS word ik automatisch grijs. Ik word ouder, DUS word mijn huid vanzelf slapper (waarbij ik het geluk heb dat black don’t crack).

Het gevoel dat mijn lichaam ongekende mogelijkheden heeft. Of beter gezegd GEkende mogelijkheden, die ik gewoon niet kon zien omdat ik het verhaal geloofde dat dit nou eenmaal de kenmerken waren van ouder worden…… Maar dát gevoel, het gevoel dat mijn lijf zo ontzettend veel zelf-herstellende mogelijkheden heeft, wordt iedere dag sterker. Ieders lijf!

Sinds 3 weken draag ik mijn leesbril niet meer. Iedere dag vertelde ik mijn ogen dat ik dankbaar was voor wat ze voor me doen. Iedere dag vertelde ik mijn ogen dat ik zo blij was voor alles wat ik kan en mag zien. Iedere dag vroeg ik mijn ogen wat ze nodig hadden om mij die dag weer alle pracht te laten zien. Iedere dag vroeg ik mijn ogen welke bijdrage zij konden zijn aan mijn prachtige ZIJN.

Ontspanningsoefeningen en bewegingsoefeningen voor mijn ogen. Ik gaf ze aandacht! Iedere dag.

 

En dus las ik de afgelopen weken zonder bril, ik schreef zonder bril, typte zonder bril. (Alleen de ingrediënten op van die stomme verpakkingen blijven nog even lastig. ). En dat ging goed. Geen hoofdpijn, geen vermoeide ogen, kleuren die feller lijken/zijn.

Maar soms….. soms gleed er ineens zo’n waas voor. Prikten mijn ogen en typte of schreef ik op gevoel verder. Gisteren had ik daarom een ander gesprek met mijn lijf, met mijn ogen.

En ik vroeg waar ze me voor probeerden te beschermen, wat het was waar ik mijn ogen voor sloot. Ik ben er namelijk van overtuigd dat ons lichaam ons signalen geeft om ons te beschermen.

 

Het antwoord verbaasde me, het verbaasde me dat het zo simpel was en het verbaasde me dat ik er nog niet eerder aan gedacht had. Mijn ogen sloten zich iedere keer als ik beren op de weg zie. Iedere keer als mijn gedachten naar het negatieve neigen, iedere keer als ik denk dat iets niet mogelijk is, iedere keer als ik blijf hangen in mijn blokkades, iedere keer als ik denk dat iets toch niet zal lukken, dan sluiten ze zich. Mijn ogen weigeren letterlijk dienst op het moment dat mijn energie zakt!

 

Wat een gaaf mechanisme! Ik heb het niet eens altijd door wanneer ik in belemmerende gedachten blijf hangen, maar mijn ogen zijn dus mijn metertje. En als ik terugdenk, dan klopt het ook. Als ik denk aan de periode waarin ik voor het eerst een bril aanschafte. Dat was de periode waarin ik bezig was met mijn coachopleiding en WIST dat ik mijn missie wilde gaan leven. Maar tegen mezelf zei dat het écht niet mogelijk was als kostwinner mijn vaste baan op te geven. Waarin ik 100 beren op de weg zag om mijn droom te gaan leven.

Afgelopen maanden had ik weer zo’n periode van twijfel, angst, onzekerheid. Zichtbaarheid, kwetsbaarheid tonen, oude zekerheden loslaten, oude waarheden loslaten. En mijn prachtige ogen vertelden me iedere keer dat deze gevoelens me niet verder zouden brengen.

 

I heard the message………

 

Vanaf nu hogere energie, geloof dat alles mogelijk is, geloof dat ik alles kan creëren dat ik wil, geloof ….

 

Liefs Nina

Geplaatst op

Ontvangen?

Wat als alles waar je naar verlangt ineens voor je neus staat? Wat als alles waar je (stiekem) van droomt ineens waarheid zou worden? Wat als je deurbel gaat en ALLES wat je wenst daar staat? Ben jij dan in staat om het binnen te laten? Te ontvangen?

 

De bel die gaat en HIJ (of ZIJ) staat daar. Die (nieuwe) liefde in je leven die je vertelt dat het aanvoelt alsof jullie 2 lichamen samen 1 ziel delen. Wat gaat er dan door je heen? De liefde van je huidige of nieuwe partner die ALLES is wat je ooit van een relatie verwachtte. Wat dat “alles” voor jou dan ook mag zijn. Kun je dat “alles” dan ook ontvangen? Zeg jij dan volmondig “ja”? Want het betekent een daadwerkelijke verbinding met een ander, je daadwerkelijk blootgeven aan een ander. De ander ook echt een blik in je ziel geven. En de mogelijkheid aannemen om een blik te werpen in de ziel van de ander.

 

En dat zijn we beslist niet gewend in onze maatschappij. Een echte hartsverbinding met een ander maken waarbij we ons ego opzij zetten en ons volledig blootgeven. Ons “Zijn” delen een ander. Waarbij we niets achterhouden, waarbij we volledig onszelf zijn. Waarbij we onze angsten kunnen laten varen. Waarbij we niet de behoefte voelen om ons te beschermen. Ons te beschermen tegen de ander. Want wat zou die persoon van ons vinden? En wat zal ik voelen als ik de energie van die ander volledig toelaat? We denken vaak niet aan het moois dat er zou kunnen ontstaan, we denken aan wat er voor engs zou kunnen gebeuren.

 

 

Want ooit (in dit leven en in vorige) zijn we gekwetst, ooit hebben we een poging ondernomen en die liep niet zoals we gewild hadden. En dus zijn voorzichtig geworden. En soms hebben we niet eens in de gaten dat we zo voorzichtig geworden zijn. We denken dat we in staat zijn om volledig die liefde te ontvangen, maar in de praktijk laten we het overschaduwen door angst en onzekerheid.

 

Dat geldt helaas niet alleen voor liefde, maar ook op heel veel andere vlakken in ons leven. Voor bv het werk dat je doet. Wat als je ineens je DROOMwerk/baan aangeboden krijgt? De mogelijkheid om je missie te leven, je passie in je werk te leggen. Wat als je ineens de mogelijkheid krijgt om daadwerkelijk de levensstijl te leiden waarvan je altijd zégt dat je die wil. Wat als dat allemaal ineens tot de mogelijkheden hoort? Het enige dat je ervoor zou hoeven doen, is een zak in ontvangst te nemen die het allemaal mogelijk maakt. In die zak zit alle geld dat je ooit nodig zult hebben (en hij raakt nooit leeg). In de zak zitten ook alle oordelen van jezelf over geld, over rijke mensen, over mensen die met geld lijken te smijten, over mensen die het allemaal aan lijkt te komen waaien.  De oordelen waarvan je denkt/weet dat anderen die over je gaan hebben, de mensen die ineens beste vrienden met je willen worden nu jij geld hebt. Ben je bereid ook dát te ontvangen?

 

En wat als Geluk  ineens aanbelt? Datgene waarvan jij droomt, waarvan jij wéét dat het jouw Geluk is? Als dat aanbelt, kun je het dan binnenlaten? Ben je dan in staat om het volledig te omarmen, volledig te ontvangen? Of komen daar ook weer dezelfde gevoelens van angst en onzekerheid naar boven?  Twijfel dat dit nooit voor JOU weggelegd kan zijn. Angst dat het vást wel weer zal verdwijnen.

 

 

Een makkie?

En als jij nu denkt dat dit voor jou super makkelijk zou zijn, dat jij alles zou kunnen ontvangen wat zich aandient. Sluit dan maar eens even je ogen. En neem je allergrootste verlangen in gedachten.

Voel hoe blij dit je zou maken? En voel dan eens of blijdschap de enige emotie is die nu omhoog komt. Jouw lijf heeft het antwoord! Je kunt het niet voor de gek houden. Luister naar wat je lijf je NU vertelt. Voel je ergens spanning, onrust, pijn?  Of kun je bolledig ontvangen wat jouw allergrootste wens is? Zonder angst, zonder terughoudendheid?

 

Als het een makkie is, mag je jezelf super gelukkig prijzen! Als het dat niet is, nodig ik je van harte uit om volgende week vrijdag deel te nemen aan mijn workshop Breakthrough to Happiness die ik volgende week 7 juli samen met mijn lieve vriendin en collega Ruth Beun geef. Daar gaan we je helpen met loslaten van alles wat tussen jou en jouw grootste wens in staat.

 

Liefs Nina

Geplaatst op

I’ve come a long way

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Afgelopen weekend ben ik naar een 2-daags event geweest. Cupcakes, roomsoezen, puddingbroodje-achtige dingen, en andere zoetigheden achter op de tafel. Schaaltje met mini Twix, Mars, etc op de tafel.  Ik keek ernaar en dacht ziet er lekker uit. Ik nam het waar, ik was me er bewust van, maar verder voelde ik er niet echt iets bij. Ik dacht alleen niets hiervan gaat een bijdrage zijn aan mijn lichaam. Aan mijn lijf dat zich wil voeden met voedzaam voedsel. Met voedsel dat een super bijdrage is aan mijn nieuwe cellen en aan al mijn body processen. Dus ik dacht “Yes! Ik ga voor het verse fruit en de smoothie” . En het is echt waar, dát was waar ik zin in had.

Totdat ik geraakt werd! Ik weet niet of je mijn vorige blog las over kwetsbaarheid, maar zo voelde ik me. Bij iedere spreker voelde ik me kwetsbaarder en naakter. Alsof ze in mijn ziel, mijn hart konden kijken. En hardop zeiden wat ik zo vaak voelde. Hardop zeiden wat ik voelde, maar waar ik soms niet eens woorden voor had. Dat ik me soms té veel Nina voelde en mezelf daarom afzwakte, kleiner maakte. Ik wilde schrijven dat ik in het verleden wel eens bang was geweest voor de afwijzing, maar dat is niet zo. Ik voel het NU soms ook nog. Afwijzing omdat ik te direct ben, te confronterend, te zacht, te anders, te niet op de hoogte van het laatste nieuws, of welke té dan ook.

En ik voelde mijn emoties omhoog borrelen. En ik voelde ook mijn behoefte opborrelen om mezelf te verdoven. Mijn allereerste reactie. Ik wil dit gevoel kwijt, ik wil dit niet voelen. En daar stonden ze nog, de Marsjes op mijn tafel, de koeken  achter in de zaal. En ik wilde er al naar grijpen. Want ik wist dat zij me zouden verdoven. Zij zouden mijn pijn wegnemen, mijn kwetsbaarheid. Ze zouden ervoor zorgen dat ik door kon gaan met deze dag. Ze zouden ervoor zorgen dat ik gewoon toe kon horen zonder me opnieuw te laten raken.

Dit interne gesprek, proces vond plaats binnen een paar seconden. Binnen een paar seconden van een gevoel waar ik geen raad mee wist, naar behoefte om van dat gevoel af te komen, naar willen grijpen naar het verdovende middel. Het mooie was alleen dat ik het proces ook kon ZIEN. Ik was me bewust van het proces.

Altijd een keuze

En ik was me er ook van bewust dat ik een KEUZE had. Ik kon kiezen. Ik kon kiezen voor de easy way out, de verdoving. De verdoving waarvan ik wist dat ook maar heel even zou duren. Heel even voordat mijn lijf weer om nieuwe verdoving zou schreeuwen. Of ik kon een andere keuze maken. De keuze om me te laten raken. De keuze om te ervaren wat er gebeurde. De keuze om binnen te laten komen wat er binnen wilde komen en te groeien. De keuze voor een nieuwe MIJ. Waarin ik mezelf niet meer klein zou houden. Waarin alle emoties er mogen zijn.

Ik koos voor het laatste. En ook die beslissing nam ik binnen een paar seconden. I’ve come a long way.  Steeds meer in contact met mijn lichaam. Steeds beter in staat te luisteren naar diens behoeften.

 

Liefs Nina

En jij? Ook jij kunt binnen een paar seconden een ander keuze maken, een nieuwe beslissing. Ook jij kunt je bewust worden van de processen in je lijf. Bewust van wáárom je snackt, snaait of hoe je het ook wil noemen. Neem contact met me op voor een gratis “Eten wat je lijf wil”-sessie van 20 minuten waarin ik al een belangrijke tip met je ga delen. En jij je vragen aan me kunt stellen. Kijk hier voor het programma.

 

Geplaatst op

Kwetsbaarheid

 

 

Het is intussen al weer een paar jaar geleden dat ik mijn coachopleiding volgde. Intuïtief coach wilde ik worden, want dán zou ik de antwoorden hebben op iedereens vragen (you sweet innocent girl) .

Ik kan me de eerste keer nog herinneren. De docent begon met een persoonlijk verhaal. En nodigde iedereen een volgende keer zélf een persoonlijk verhaal te delen. Hij las een brief voor die zijn, toen 8-jarige, dochter hem schreef terwijl ze leukemie had. De brief ontroerde hem na al die jaren nog en hij liep zijn tranen vrijelijk lopen. De groep was stil.

JEZUS, dacht ik. Als je toch wéét dat die brief je aan het huilen gaat maken, dan lees je die toch niet voor!!!Dan kies je toch wat anders! Je gaat toch niet BEWUST iets kiezen waarvan je wéét dat het je zo ontzettend gaat raken.

In mijn werk geef ik anderen 10.000% de ruimte om bij hun gevoel te komen, ik begeleid ze naar hun grootste pijn, naar verdriet, angst, vreugde, verlangens. In 1 op 1 gesprekken, maar ook in groepsworkshops nodig ik mijn deelnemers uit zich te uiten zonder rem.

 

Voor  MIJ gelden echter andere regels. Die ik alleen mezelf opleg.  Mijn eigen kwetsbaarheid voor me houden, bij me houden. Delen met een paar mensen die me heel na staan, maar mijn kwetsbaarheid tonen in een groep……. Mijn kwetsbaarheid was een teken van zwakte, mijn tranen waren een vorm van falen. En dát sta ik mezelf niet toe.

Dit weekend kwam ik erachter dat dit patroon er nog steeds is! Dit weekend nam ik deel aan een Geld is Liefde Event van mijn business coach Maartje Koper en ik werd door zoveel dingen geraakt. Geraakt door wat er bij andere mensen gebeurde, maar het meest door wat er bij mezelf werd blootgelegd. Mezelf inhouden. Het besef dat mijn grootste verlangens groter zijn dan ikzelf (and that scares the hell out of me).  Het besef dat de behoefte om mijn grootste verlangens te vervullen steeds groter worden. En het besef dat de wens om mijn verlangens te realiseren groter aan het worden zijn dan de angst.

 

En ik voelde me kwetsbaar, kwetsbaar in de groep. Een groep waarmee ik wel verbinding voelde. Als er nu maar niemand iets vraagt, als er nu maar niemand de microfoon onder mijn neus duwt.  Want stél dat ik door de emotie niet uit mijn woorden kom, stél dat ik moet huilen, stél dat er dan zo’n snottebel aan mijn neus komt te hangen, stél dat ze dan net dát stukje gaan uitzenden.

En begrijp me goed, ik werd omgeven door vrouwen die ik als super krachtige, prachtige, mooie vrouwen ervaar. Die hun kwetsbaarheid lieten zien en die ik door hun kwetsbaarheid nóg krachtiger, prachtiger en mooier vond.

 

En dus is het tijd. Tijd om het door mezelf opgelegde juk af te werpen. Deze ingestelde eis voor mezelf dient me absoluut niet. Ho’oponopono, ontcreëer en vernietig, poc pod, schrijven en delen. Ik laat het in liefde los. Er was een tijd dat ik het blijkbaar nodig had om me te beschermen tegen de buitenwereld, maar die tijd is voorbij. Ik ben krachtig, prachtig, mooi en kwetsbaar.

Met welk zelf-opgelegd juk loop jij nog rond? En is het geen tijd om het los te laten? We kunnen daar samen aan werken!

 

Liefs Nina

Geplaatst op

Mannen

mannen

 

Afgelopen vrijdag zat ik in de auto toen ik een telefoontje kreeg (jaja handsfree) van een man. Hij stelde zich voor en zei nogmaals nadrukkelijk dat hij een mán was. Okeeeeeee, dacht ik nog, dat hoorde ik al. Hij had een aankondiging gelezen voor mijn workshop (Breakthrough to Happiness) die hem ontzettend aansprak. Maar ja, hij was een man…….

Er begon wat te dagen…. Het was me pas geleden al een keer gezegd. Op mijn website staat dat ik “VROUWEN in de leeftijd tussen de 30 en 55 jaar help”. En dat is ook zo. Ik werk veel met vrouwen.

Ik ben ervan overtuigd dat vrouwen de drijvende kracht zijn van de maatschappij en het gezin. Als een vrouw in haar kracht staat, kan ze een enorm sterke en doorslaggevende rol vervullen. Elke vrouw heeft de mogelijkheid in zich om haar omgeving hoger te tillen en haar waardevolle potentie in te zetten voor zichzelf en de mensen om haar heen.

Deze tekst plaatste ik een paar jaar geleden op mijn website. Omdat ik het toen zo voelde. Omdat dit de vrouw was die ik toen was. En ik voel het nog steeds zo.

 

Maar intussen zijn er zoveel dingen in mijn leven gewijzigd. Er is zoveel bijgekomen. Zoveel groei, nieuwe inzichten, nieuwe wegen, nieuwe methodes. Zo ben ik  steeds meer gaan vertrouwen op lichaamswijsheid als leidraad. Voor mezelf persoonlijk en in mijn werk. Zo ben ik in aanraking gekomen met de Law of Attraction. Voor mezelf persoonlijk en in mijn werk. Ik ben veranderd, mijn werk is veranderd, mijn missie is veranderd. Eigenlijk heel veel….. behalve mijn website!

Wat nog meer veranderde is mijn overtuiging mbt mannen. Ik dacht eigenlijk dat de daadkrachtige mannelijke energie wel zorgde dat zij hun grootste verlangens konden realiseren. Zonder hulp van mij als intuïtief coach. Of ergens wist ik natuurlijk wel dat ook hier issues, trauma’s en overtuigingen een rol speelden. Maar wat ik niet wist, is dat het voor mannen eigenlijk moeilijker is om hiermee aan de slag te gaan. Ik, als vrouw, heb vriendinnen waar ik kan klagen. Een groepje waarmee ik op de bank kan hangen en waarbij dan ieders belevenissen de revue passeren. Van mij wordt geaccepteerd dat ik een blog schrijf over mijn huilbui, mijn jippiemomentje of wat dan ook. De vrouwen in de jaren 70 hebben daar voor gezorgd. Maar intussen is diezelfde ruimte er niet voor mannen. Geen vriendenclubje op de bank met goede raad. Geen appgroepje en veel minder vaak een troostende schouder. Veel  minder steunende facebookgroepen en ga zo maar door.

Maar de afgelopen jaren kwamen er wel steeds meer mannen op het pad van mijn praktijk. Allemaal met een prachtige mannelijke energie. Soms sterk aanwezig, soms maar heel in de verte voelbaar. Soms gemaskeerd door haantjesgedrag. Maar allemaal mannen die een issue in hun leven hadden waar ze graag aan wilden werken. Omdat het hen belette hun leven voluit te leven. Mannen die lang niet bij hun gevoel waren geweest, sommige konden zich het niet eens meer herinneren.

En ik genoot ervan ook hen te helpen. Terug naar hun eigen wijsheid, terug naar hun eigen kern. Op weg naar een leven VOLUIT.

Ik vertelde mijn manlijke beller dit verhaal en nodigde hem van harte uit om deel te nemen aan de workshop! Na dat telefoontje besloot ik dat ik het tijd werd mijn website maar eens aan te passen.

Ik was bang dat het een nietszeggend, algemeen verhaal zou worden. Marketingtechnisch moest het namelijk zo specifiek mogelijk, had ik geleerd. Maar dat is het niet. Het is precies, maar dan ook precies wie ik op dit moment ben. Blijft het voor altijd zo? Nee, dat hoop ik niet! Want dat zou betekenen dat ik niet meer zou groeien, me niet meer zou ontwikkelen. Maar voor NU… is dit het. Als je mij en mijn blogs volgt, denk ik dat je me er wel in herkent. Over mij…..

Liefs Nina

Geplaatst op

Ik heb gefaald

ik heb gefaald

Gisteren had ik een dag waarop ik het gevoel had dat ik faalde.  Ik geef mijn lichaam op het gebied van voeding al een tijd precies dát waar het om vraagt. En ik begeleid mijn klanten om ook precies dát te doen. Dus niet meer eten omdat je je rot voelt, afgewezen, onzeker of welke emotie dan ook. En ook niet omdat het zooooo gezellig is en daar per definitie eten bij hoort. Alleen dát eten waar je lijf naar verlangt als brandstof om je processen draaiende te houden en nieuwe cellen te bouwen.

Gisteren had ik een off day. Ik voelde me rot, alleen en worstelde met een heleboel emoties. Mijn workshop in juli heeft nog niet zoveel aanmeldingen als ik zou willen. Een pagina van mijn website herschrijven leverde niet de perfecte proza op die ik nastreefde. En mijn liefdesleven……… tja… daar zou ik een heel apart blog aan kunnen wijden. En al die emoties leken gisteren te exploderen.

En dus startte ik mijn dag niet met mijn dagelijkse Aloe Vera darmboost. Vond ik mezelf op de bank met chocolate cookie dough pudding,  gevolgd door s avonds naanbrood ipv zelfgemaakte groentesoep. En een ongelooflijke behoefte aan chocolade. Die ik niet in huis had, dus werd het een handje XXL hagelslag. Natuurlijk voelde ik me door dit eten niet beter. Lichamelijk niet, want dit was niet het voedsel waar mijn lichaam naar verlangde om die prachtig stralende huid jong te houden. Mijn buik deed pijn,

Maar ook emotioneel voelde ik me er nóg rotter door. Omdat ik het gevoel had dat ik faalde. Ik riep toch zo hard dat ik mijn lichaam alleen gaf waar het naar verlangde. Ik vertelde toch iedereen hoe belangrijk dit is. Wat zouden mijn klanten wel niet denken als ze me zouden zien. Haar programma werkt niet…….. moet je haar kijken. Ik zag mensen al weglopen en hun geld terugvragen.

En 30 juni werk ik als LOVE-coach mee (link) aan een Ladies Only event. Lekker dan, dat ik nu echt een heel heel lang blog zou kunnen schrijven over mezelf. En zo ontstond er een uit het verleden herkenbaar kringetje. Emotie – eten – nog rotter voelen- eten – emotie……….

 

Gelukkig kan ik mezelf er ook weer uithalen.

Wacht even……… als 1 van je “Eten wat je lijf wil”-klanten tegen je zou zeggen dat ze een off day hadden, zou je die dan compleet afbranden en vertellen dat ze gefaald hadden? Of zou je met ze gaan kijken naar de oorzaak en zorgen dat de emotie en het eten weer los van elkaar kwamen.

Wacht even…….. als 1 van de deelnemers op het LOVE event jouw verhaal zou vertellen, zou je haar dan zeggen dat ze faalt en beter kan gaan zitten?

Wacht even……… maakt de sh.t in je eigen leven niet juist dat je anderen kunt begrijpen zonder ze te veroordelen?

Wacht even…….. WIE bepaalt of je gefaald hebt? Is dat niet gewoon iets dat je tegen jezelf zegt, een overtuiging? Zelf-sabotage van de bovenste plank?

Wacht even…….. is jouw credo niet “talk to yourself like you would to somebody you love”?

 

Zou het zomaar kunnen zijn dat iemand zich herkent in jouw verhaal? Zou het zomaar kunnen dat je iemand kunt helpen door je verhaal te delen? Zou het zomaar kunnen dat je er iemand mee helpt doordat die zichzelf erna NIET meer voelt falen?

Want ik heb niet gefaald. I’m human. En dus heb ik wel eens een off day.  PUNT!

 

Liefs Nina

Ps wil jij ook leren hoe je meer van jezelf kunt houden en jezelf geen verwijten meer maakt. Kijk eens bij mijn programma “Je innerlijke krachtbronnen”!

 

 

 

 

Geplaatst op

Sexy-ness

Sexy-ness

Nog geen 20 was ik. En ieder weekend op stap met vriendinnen. Ik had 1 vriendin die al op zichzelf woonde, dus daar was ik het weekend te vinden. Onze stapavond begon altijd al op dinsdag of woensdag. Wanneer we stopten met eten. Ja, je leest het goed, 2/3 dagen niet eten om dat super leuke, sexy jurkje aan te kunnen. Als ik eraan terugdenk, vraag ik me nog steeds af hoe ik functioneerde, maar we waren super trots op onszelf als we het volgehouden hadden. Niemand van ons was te dik, maar dat vónden we natuurlijk zelf wel. We wilden van die super strakke korte jurkjes aan die de modellen in bladen ook aan hadden. En dan waren er natuurlijk nog de meiden in de discotheek, waar geen gram aan leek te zitten. Na afloop van ons avondje schopten we onze hoge hakken uit (jaren 80 dus stiletto) en namen een zak chips. Natuurlijk dronken we daar een afslankthee bij……..

Als ik terugdenk, snap ik niet dat ik mijn lijf dit aandeed. Mezelf dit aandeed. Absoluut niet luisterend naar wat mijn lijf nodig had, alleen gefocused op hoe ik eruit wilde zien in mijn korte jurkje. Of beter gezegd hoe ik over dácht te komen in mijn jurkje. Toen haalde ik mijn houding, mijn zelfvertrouwen, mijn sexy-ness nog uit hoe ik eruit zag. En dat dus voordat ik 20 was. Of misschien wel omdát ik nog geen 20 was. Het was niet dat ik geen zelfvertrouwen had, of verlegen was. Maar ik haalde dat stuk uit mijn uiterlijk. Later volgde ik het ene dieet en verloor kilo’s. Beëindigde een relatie en at ze er weer bij. Kreeg een relatie die niet goed voor me was en at er nóg meer bij. Volgde weer een ander programma, kuur, dieet, stappenplan. En jojode zo een flink aantal jaren.

Intussen weet ik dat being SEXY 50% is how you feel and 50% how you look.  En dus zorg ik goed voor mezelf. Ik geef mezelf wat ik nodig heb. Op alle vlakken. Op het gebied van zelfwaardering, ik hou van mij! Op het gebied van mezelf het leven gunnen waar ik naar verlang, geen genoegen nemen met, maar écht gaan voor wat ik wil.  Op het gebied van lief zijn voor mezelf. Op het gebied van luisteren naar de signalen van mijn lijf. En hierdoor voel ik me fantastisch!

En ja, ik ben nog steeds een ijdeltuit aan de buitenkant. Ik vind het fijn om er leuk uit te zien, aandacht aan mijn uiterlijk te besteden. En letterlijk lekker in dat velletje te zitten. En dat dan ook nog op een gezonde manier. Op het gebied van voeding mijn lijf geven wat het nodig heeft. Luisteren naar wat het nodig heeft om nieuwe cellen te bouwen. De cellen van mijn huid worden opgebouwd uit de brandstof die ik tot me neem. De cellen van mijn haar. De cellen van mijn organen en daarmee dus ook de mogelijkheden van mijn lijf om mij te zuiveren.

Daarnaast ben ik ook steeds meer de chemische producten die ik gebruik voor mijn lijf aan het elimineren. Geen deo meer met parabenen, aluminium, shampoo met troep en bodylotion met plastic. Wil je weten wat ik dan wel gebruik, stuur me een berichtje!

Ik voel me heerlijk, ik heb het gevoel dat ik alles precies afstem op de wensen van mijn lijf. Ik heb het gevoel dat ik volledig in samenwerking mét mijn lijf vóór mijn lijf zorg. En dat voelt zooooooooooooo ongelooflijk GOED.

En YES, daarmee zit ik dus op 100% sexy-ness. Of nog beter gezegd……. Op 200%. 100% feeling good en 100% looking good. Misschien klinkt dit arrogant, maar damn……. Dit is how I feel….!!!!

Ik ben heel benieuwd naar jouw verhaal. Hoe zit het met jouw percentages? Hoe sexy voel jij je?

 

Liefs Nina

 

Ps Wil je meer info over mijn programma “Eten wat je lijf wil” waarbij je leert luisteren naar wat jouw lijf nodig heeft aan voedingsstoffen. En waarbij jij ontdekt op welke wijze jij dit saboteert, lees dan hier.

 

Geplaatst op

I am worthy

I am worthy

 

I am worthy

 

 

Wat als ik het waard ben?

Wat als ik het waard ben dat er van me gehouden wordt?

Wat als ik het waard ben dat er zomaar van me gehouden wordt?

Wat als ik het waard ben dat er zonder reden van me gehouden wordt?

Wat als ik het waard ben dat er van me gehouden wordt gewoon omdat ik BEN?

Wat als ik het waard ben dat er van me gehouden wordt zonder dat ik daar iets voor hoef te doen?

Wat als ik het waard ben dat er van me gehouden wordt terwijl ik niet perfect ben?

Wat als ik het waard ben om liefde te ontvangen?

Wat als ik het waard ben om onvoorwaardelijke liefde te ontvangen?

Wat is er allemaal mogelijk als ik daarin geloof?

 

 

Wat als ik het waard ben?

Wat als ik het waard ben dat er naar me gelachen wordt?

Wat als ik het waard ben dat er naar me geluisterd wordt?

Wat als ik het waard ben dat ik begrepen word?

Wat als ik het waard ben om gezien te worden?

Wat als ik het waard ben om aangevoeld te worden?

Wat als ik het waard ben om me te omgeven met alleen mensen die mijn waarde zien?

Wat is er allemaal mogelijk als ik daarin geloof?

 

 

Wat als ik het waard ben?

Wat als ik het waard ben om keuzes te maken die overeenkomen met mijn hoogste zelf?

Wat als ik het waard ben om in het middelpunt te staan?

Wat als ik het waard ben om mezelf op de eerste plaats te zetten?

Wat als ik het waard ben om op te stappen als ik ergens niet vind wat ik zoek?

Wat als ik het waard ben om gevestigde belangen op te geven en mijn droom na te jagen?

Wat als ik het waard ben om al mijn wensen te vervullen?

Wat als ik het waard ben om het leven te leiden waar ik naar verlang?

Wat als ik het waard ben om het werk te doen waar ik écht van hou?

Wat als ik het waard ben om te ontvangen waar ik om vraag?

Wat als ik het waard ben om gelukkig te zijn?

Wat is er allemaal nog meer mogelijk……..

 

 

Wat als ik het waard ben?

Wat als ik het waard ben ondanks dat ik het niet altijd gezien heb?

Wat als ik het waard ben ondanks dat ik het nog niet altijd zie?

Wat als ik het waard ben ondanks dat niemand me het ooit liet zien?

Wat als ik het waard ben ondanks dat ik deze waarde thuis nooit gevoeld heb?

Wat als ik het waard ben ondanks dat ik mezelf daardoor nu niet altijd volledig laat zien?

Wat als ik het waard ben om het ondanks alles te proberen?

I am worthy

 

 

Liefs Nina

ps Wil jij ontdekken dat jij het wáárd bent om jezelf dit alles te gunnen? Wil jij ontdekken wat je tegenhoudt?  Meld je dan aan voor de workshop Breakthrough to Happiness op 7 juli. Lees er hier alles over. Mocht je voor 7 juli nog een keer kennis willen maken, kom dan naar 1 van de 2 miniworkshops!

 

Geplaatst op

100%

100% verantwoordelijk

 

Gisteren had ik een inspirerende dag bij mijn businesscoach Maartje Koper. Ik vertelde daar in de groep over mijn mindshifts van de afgelopen maand. En met name over mijn belangrijkste! Namelijk dat ik echt BESLOTEN  heb dat ik 100% verantwoordelijk ben voor ALLES in mijn leven.

En terwijl ik dat vertelde, bedacht ik dat ik deze verantwoordelijkheid een dag eerder toch uit handen had gegeven! Ik ontving een mail van een dierbare vriend met wie ik het contact 1,5 jaar eerder bewust verbrak. De mail raakte me, er kwam van alles boven. Goede tijden, mooie tijden, verdriet, pijn, vrolijkheid. De hele periode van “zoals het was”, ging door me heen. Het was niet de mail zelf, het waren niet de woorden, maar de herinnering die me raakte.

En ik wist niet of ik dat wilde. Geraakt worden. Geraakt worden, betekent kwetsbaar zijn. En ik wist niet of ik dat wilde in deze situatie door deze persoon. Ik wist niet of ik dat opnieuw wilde. Angst popte dus op. Dus besloot ik de verantwoordelijkheid van een hernieuwd contact bij hém neer te leggen. Ik besloot om de verantwoordelijkheid of we het contact zouden herstellen niet bij mezelf te houden. Niet gewoon volledig zélf te bepalen wie ik in mijn leven laat met welke energie.

Terwijl ik juist op ALLE vlakken van mijn leven 100% verantwoordelijk wil zijn én ben voor hetgeen ik creëer. Ik ben 100% verantwoordelijk voor wie ik in mijn leven toelaat, 100% verantwoordelijk voor alles wat er gebeurt, voor alles wat ik aantrek. 100% voor hoe ik mensen mij laat behandelen. En dat betekent dat ik niet de verantwoordelijkheid voor “ons” bij hem neer moet of mag neerleggen.

Dus bij deze…………. neem ik em terug! MIJN leven, MIJN verantwoordelijkheid!

 

Ik ben 100% verantwoordelijk voor alles wat ik creëer.

Ik ben 100% verantwoordelijk voor de relaties met mensen die ik in mijn leven laat.

Ik ben 100% verantwoordelijk voor wat ik accepteer van de mensen om mij heen.

Ik ben 100% verantwoordelijk voor hoe ik me laat behandelen.

Ik ben 100% verantwoordelijk voor wat ik accepteer van mijn klanten.

Ik ben 100% verantwoordelijk voor mijn liefdesleven.

Ik ben 100% verantwoordelijk voor mijn geldstromen.

Ik ben 100% verantwoordelijk voor mijn tekorten of overvloed.

Ik ben 100% verantwoordelijk om al mijn dromen te verwezenlijken.

Ik ben 100% verantwoordelijk om al mijn wensen te vervullen.

Ik ben 100% verantwoordelijk om mijn missie te leven.

Ik ben 100% verantwoordelijk voor mijn eigen geluk.

 

Zo!!! Die staat weer!

Ik dacht, grappig dat dit me “overkomt”. Oftewel wat ik 100% zelf gecreëerd heb. Terwijl ik een geweldige workshop aan het maken ben, Born to Create. 15 en16 september waarin ik mensen juist DIT leer! Born to Create. Jij creëert je werkelijkheid. Een 2-daagse workshop over het creëren van ALLES wat je wil in je leven. Onder je eigen verantwoordelijkheid! Waarin je leert dat JIJ en jij alleen de controle hebt. Jij en jij alleen de verantwoordelijkheid hebt. Ik zie zo vaak om me heen dat mensen zich laten leiden (of lijden). Zich laten leiden door omstandigheden, door het leven, door wat er op hun pad komt. Terwijl dat niet hoeft! Je kunt de regie terugpakken. De regie over jouw leven. Op alle vlakken! Net als ik gedaan heb. IK bepaal of er weer contact komt, IK neem de regie over wie ik in mijn leven toelaat.

 

Born to Create  gaat super worden. En ik ben intussen al weer dankbaar voor het inzicht dat ik door dit gebeuren mocht ontvangen. Thanks Universe voor de bewustwording! Wil jij op de hoogte worden gehouden van deze workshop, Born to Create? Aanmelden is nog niet mogelijk, maar stuur me een berichtje en ik informeer je zodra het wél kan.

 

En als je nog niet helemaal precies weet WAT je dan zou willen creëren? Wil jij eerst nog ontdekken dát het zo is. Wil jij eerst nog ontdekken wat jouw geluk is? Of wil je eerst nog ontdekken hoe het komt dat je je tegen laat houden? Wat jouw blokkades zijn? Kom dan naar de workshop Breakthrough to Happiness op 7 juli. Hier lees je er alles over.

 

Liefs Nina

Geplaatst op

Over de angst om te leven

 

Angst om te leven

Een paar jaar geleden werkte ik in loondienst bij een verzekeringsmaatschappij. En als ik mijn salaris vergeleek met niet-collega’s…. dan werd ik ruim beloond voor wat ik deed. Ik verdiende in 24 uur wat ik anderen in 40 uur zag verdienen. En zo kabbelde het leven rustig verder. Ik verlangde op dinsdag naar weekend en weken voor mijn vakantie begon ik met aftellen.

En niet omdat het werk niet leuk was, of te zwaar of dat ik het niet kon.

Nee, gewoon omdat het niet MIJN werk was. Niet het werk was waar je me ’s nachts voor wakker mag maken. Niet het werk waarvan mijn ogen beginnen te glinsteren als ik erover praat. Het was werk dat ervoor zorgde dat ik mijn rekeningen kon betalen. Leuke collega’s, leuk werk, leuke werkgever.

Maar ik wil gewoon meer dan LEUK! Ik ben niet geboren voor alleen maar LEUK. Ik wil genieten, grootse dingen doen, een verschil maken, een verschil in het leven van mensen, een verschil in de wereld, mijn dromen verwezenlijken, mijn mooiste leven leiden, nergens spijt van hebben, voluit ergens voor gaan, goed voor MEZELF zorgen.

Echt voor mezelf zorgen! Doen wat echt goed is voor me. Doen waar ik echt gelukkig van word. Want DAT is goed voor jezelf zorgen. Doen waar je echt gelukkig van wordt! Doen waarvan je hart een slag overslaat. Doen waarvan je ogen gaan glinsteren.

In de laatste maanden van mijn loondienst kwamen er opeens leidinggevenden op mijn pad die mijn waarde niet meer zagen. Tenminste dat was zoals ik het toen zag. Ik was kostwinner en vond zekerheid en controle super belangrijk. Ik was echt bang om de stap te zetten. Ik was echt bang om het leven te gaan leiden waarvoor ik bestemd was. Ik was echt bang om mijn dromen te gaan verwezenlijken. En mijn angst ging zich vastzetten in mijn lijf, lichamelijke klachten, een drukkende pijn op mijn borst.

Nu weet ik dat dit alles de uitnodiging van het Universum was om écht mijn droom te gaan volgen. Om ervoor te zorgen dat mijn ogen zouden glinsteren iedere keer wanneer ik over mijn werk sprak.

En dat is wat ik nu hoor. Dat als ik over mijn werk als intuïtief coach praat, dat mijn ogen dan glinsteren. Als ik vertel over de workshops die ik geef, dat mijn gezicht dan oplicht. Als ik deel wat ik weet over lichaamswijsheid en over (zelf)healing, dat ik een enorme smile op mijn gezicht heb. Want DIT is wat mijn missie is. Mensen een stuk begeleiden op hun pad. Mensen inzichten geven in hun patronen en blokkades. Mensen helpen om met inzichten om keuzes in hun leven te maken. Keuzes voor ZICHZELF. Op welk gebied dan ook!

Door het beeldscherm heenkijken

Je kunt het nu niet zien, maar geloof me, ik zit met een smile op mijn gezicht als ik schrijf dat ik in juli deze fantastische workshop weer ga geven! Breakthrough to Happiness. Doorbraak naar Geluk! Want ondanks dat ik nu geen zekerheid heb van een vast bedrag op de 22e van de maand, ben ik wel ECHT gelukkig!

Hoe zit dat bij jou? Wat maakt jou écht gelukkig? En hoeveel van jouw leven beslaat dat? Kun je hardop zeggen dat je het grootste deel van de dag bezig bent met dingen die je écht gelukkig maken? Kun jij luidop zeggen dat de mensen met wie jij omgaat jou 90% van de tijd écht gelukkig maken?

Stralen jouw ogen wanneer jij op een feestje vertelt over jouw leven?

 

Of is een deel van jouw keuzes gebaseerd op angst? Op (on)zekerheid, op (on)tevredenheid. En alles is een KEUZE! Echt waar. Als jij tevreden bent met leuk, is dat prima. Dan KIES je gewoon bewust voor het leven dat je nu leidt. En dan draag je daarvan de consequenties. De positieve én de negatieve.

 

Vertel jij jezelf dat je het nog wel volhoudt? Vertel jij jezelf dat JIJ te oud bent voor andere keuzes? Vertel jij jezelf dat het na je vakantie vást allemaal anders zal worden? Vertel jij jezelf dat je het nog niet zo slecht hebt. Vertel jij jezelf dat IK makkelijk praten heb omdat ik zo’n duidelijke missie heb? Vertel jij jezelf dat jij geen keuze hebt?

 

Maar wat als je die wél hebt? Wat als er altijd een andere keuze is? En dat is KIEZEN voor Geluk. En het geeft niet als je niet weet wáár je dan gelukkig van gaat worden. Het geeft niet als je niet weet HOE je dat dan voor elkaar moet krijgen. Dat is wat je allemaal mag komen ontdekken. Je hoeft alleen maar een keuze te maken!

En als DAT je keuze is, dan nodig ik je van harte uit om te komen ontdekken tijdens Breakthrough to Happiness op 7 juli. Lees hier alles over het programma.

Twijfel je nog? Kom dan eerst ontdekken en snuffelen tijdens 1 van de 2 miniworkshops. Kijk onder Agendaoverzicht voor de data.

 

Liefs Nina