Bovenaan de heuvel

Vanochtend luisterde ik naar een audio van Abraham Hicks (expert op het gebied van the Law of Attraction) en ik hoorde de meest fantastische metafoor. De audio ging over het hebben van negatieve gedachten. Of beter gezegd het proberen NIET te hebben van negatieve gedachten.

Hoe werkt dat dan? Het NIET hebben van negatieve gedachten.

Oke, ik ga daar niet meer aan denken. En daar ook niet meer aan. Ik ga daar niet meer aan denken. Ik ga daar niet meer aan denken. Ik moet echt zorgen dat ik daar niet meer aan denk. Oh, he, deed ik het toch, voel ik me weer rot. Zie je wel, ik moet er gewoon niet aan denken, dan voel ik me beter. Misschien met ik opschrijven dat ik er niet aan moet denken. Want ik voel me echt niet beter als ik er wél aan denk. Grappig is dat, ik kwam gisteren iemand tegen en die dacht precies hetzelfde. En zij kende ook weer iemand die hetzelfde dacht. Dus ik vertelde vandaag tegen de buurvrouw dat ik iemand ontmoet had die daar ook aan dacht. En dat ik daar dus niet meer aan ging denken. Vertelt zij dat zij dat ook een tijd heeft gehad. Nu denkt ze ook niet meer aan daar. Dus ik moet zorgen dat ik er niet meer aan denk. Ik ga daar niet meer aan denken. Ik ga daar niet meer aan denken. Oh super, ik heb toch zeker een uur er niet aan gedacht. Gelukkig maar, want het is echt niet fijn om daar aan te denken. Nee, dan voel ik me echt niet fijn, dus een goed besluit om daar niet meer aan te denken.

En wat “daar” ook is, jij hebt blijkbaar besloten dat je “daar” niet meer in je realiteit wil. Maar door steeds bezig te zijn met “daar” of proberen niet aan “daar” te denken, BLIJF je ermee bezig. Sommige mensen vragen wel eens, of dát is wat er bedoeld wordt met het Universum kent het woordje “nee” niet?

Het heeft echter niet zoveel te maken met welk woord het Universum wel of niet kent (overigens vind ik het een rare gedachte dat het Universum iets niet zou kennen, The Universe KNOWS).  Maar wel met jouw energie!!!

Hoe denk je dat jouw energie is op het moment dat je WEL of NIET aan “daar” denkt? Hoe denk je dat jouw energie is op het moment dat je bezig bent met “daar” of met voorkómen dat je bezig bent met “daar”.  Dát is waar je je op afstemt. Dus dat is jouw energie. Dat is de realiteit waar jij je mee bezig houdt.

 

Wat dan?

Altijd maar happy thoughts? Net doen alsof? Wegstoppen, negeren, verwerken?

Tuurlijk heb ik ze ook. Negatieve gedachten en negatieve gevoelens. Ik heb ook mijn “daar”. Je kunt volgens mij ook niet voorkomen dat je ze hebt.  En op zich is dat niet erg. Tenzij je wat anders wil. Tenzij je wat anders wil creëren in je leven. Dan dient het je namelijk niet!

En dan komt Abraham Hicks met die geweldige metafoor. “Stel jouw auto staat bovenop een hoge heuvel en deze begint te rollen. Als je op DAT MOMENT ingrijpt, ervoor gaat staan, kun je de auto gewoon stoppen. Als jouw auto bovenop een hoge heuvel staat en jij denkt deze onder aan de hoge heuvel nog te kunnen stoppen……….. dan gaat dat niet lukken!

Dat is wat je doet door wel of niet je focus op “daar” te houden.  Onderaan de heuvel staan en proberen die denderende auto tegen te houden.  Je kunt dus alleen van “daar” afkomen, door aan andere dingen te denken. Dingen die je plezier geven, genot geven, vreugde geven, liefde geven, blijdschap, rust, vrede.

Daarom start ik 18 september met het Negativity Diet. Om alle “daar”-s uit je systeem te gooien. Uit je denkpatroon, uit je gevoelsregime, uit je dieet. Zodat je je kan focussen op datgene dat je wél wil in je leven! En hoeveel mooier, gezonder kan dát zijn?

Liefs Nina

 

According to your faith you shall receive

Vanavond ga ik voor het eerst in mijn leven paintballen. Met een leuke groep meiden, dus op zich heb ik er zin in. Maar die blauwe plekken……… Een paar maanden geleden stond ik te kijken naar een groepje paintballers dat van het veld afkwam. Grote ronde plakkaten die er pijnlijk uitzagen.

En ik merkte dat ik me gisteren afvroeg waarom ik dit mijn lijf aan wilde doen…….Waarom ik mezelf blauw wilde laten schieten, terwijl dat vást niet goed voor me kon zijn. Het kon vast niet goed zijn voor mijn huid, het kon vast niet goed zijn voor die bloedvaatjes eronder. Het kon vast niet goed zijn voor die spieren die eronder lagen.

De afgelopen tijd was ik juist zo zorgzaam en lief voor mijn lijf. Ik geef het op allerlei gebieden wat het nodig heeft. Waar het naar verlangt. Op het gebied van voeding, verzorging, liefde, aandacht, dankbaarheid. Zodat mijn lijf en ik voor elkaar de grootste bijdrage kunnen zijn. Nergens pijntjes, mijn ogen die het zonder bril stellen, en de rest van mijn lijf dat een smallere vorm aanneemt.

 

Hoe dat kan? Omdat ik GELOOF dat het mogelijk is. Omdat ik GELOOF dat het zo werkt. Omdat ik ervan overtuigd ben dat mijn lijf mij signalen geeft. Iedere dag. En omdat ik ervan overtuigd ben dat wanneer ik luister naar die signalen, ik mijn lichaam benut als grootste bijdrage voor mijn ZIJN.

Mijn lijf geeft mij kleine signaaltjes. En grote, wanneer mijn acties niet in overeenstemming zijn met mijn grootste verlangens. Niet in overeenstemming met dát wat ik behoor te doen. (Met behoren bedoel ik hier niet wat ik volgens de goe-gemeente zou moeten doen, maar dát wat mijn missie is, mijn pad, mijn grootste verlangens, mijn volgende stap, mijn hoogste bijdrage).

 

Mijn lijf staat ten dienste hiervan. Mijn lijf wil wat het béste is voor ons. Ieder signaal moet je dan ook zien als een waarschuwing dat er iets niet in overeenstemming is met wat het beste is voor jou.

Ik zie pijn en klachten als niet meer dan een laatste redmiddel van ons lijf. Een grote misthoorn op het moment dat het écht fout gaat. Dat we ons bevinden in een situatie die niet goed is voor ons. Of dat we rond blijven lopen met onvervulde verlangens.

En diep van binnen, diep van binnen wéét je wat dat is. Diep van binnen weet je precies wat je zou moeten veranderen in je leven. Maar we zijn super goed in

Ja, maar

Ik wacht tot

Als eerst

 

En ons lichaam gaat maar harder en harder en harder roepen….. Tot het moment dat jij de pijn vastzet in je lijf. Je neemt deze aan als de werkelijkheid. De enige werkelijkheid. En dus IS het daarmee ook de enige werkelijkheid. (Wat heb jij zo vastgezet dat het jouw enige werkelijkheid is?)

 

Zo heb ik dus in mijn lijf vastgezet dat paintballen blauwe plekken betekent. Dat paintballen (tijdelijke) pijn gaat opleveren. Dus dát is mijn werkelijkheid. Hopelijk krijg ik het ergens vandaag nog voor elkaar om me te realiseren dat er ook hier een andere werkelijkheid mogelijk is! Hopelijk krijg ik het ergens vandaag nog voor elkaar om deze overtuiging overboord te gooien. Hopelijk krijg ik het ergens vandaag nog voor elkaar om te geloven dat alles mogelijk is.

 

Dat het mogelijk is om geen blauwe plekken te krijgen. En dat ik puur en alleen ga genieten van een leuk spel!

Keep you posted…..

 

Liefs Nina

Ik heb gefaald

ik heb gefaald

Gisteren had ik een dag waarop ik het gevoel had dat ik faalde.  Ik geef mijn lichaam op het gebied van voeding al een tijd precies dát waar het om vraagt. En ik begeleid mijn klanten om ook precies dát te doen. Dus niet meer eten omdat je je rot voelt, afgewezen, onzeker of welke emotie dan ook. En ook niet omdat het zooooo gezellig is en daar per definitie eten bij hoort. Alleen dát eten waar je lijf naar verlangt als brandstof om je processen draaiende te houden en nieuwe cellen te bouwen.

Gisteren had ik een off day. Ik voelde me rot, alleen en worstelde met een heleboel emoties. Mijn workshop in juli heeft nog niet zoveel aanmeldingen als ik zou willen. Een pagina van mijn website herschrijven leverde niet de perfecte proza op die ik nastreefde. En mijn liefdesleven……… tja… daar zou ik een heel apart blog aan kunnen wijden. En al die emoties leken gisteren te exploderen.

En dus startte ik mijn dag niet met mijn dagelijkse Aloe Vera darmboost. Vond ik mezelf op de bank met chocolate cookie dough pudding,  gevolgd door s avonds naanbrood ipv zelfgemaakte groentesoep. En een ongelooflijke behoefte aan chocolade. Die ik niet in huis had, dus werd het een handje XXL hagelslag. Natuurlijk voelde ik me door dit eten niet beter. Lichamelijk niet, want dit was niet het voedsel waar mijn lichaam naar verlangde om die prachtig stralende huid jong te houden. Mijn buik deed pijn,

Maar ook emotioneel voelde ik me er nóg rotter door. Omdat ik het gevoel had dat ik faalde. Ik riep toch zo hard dat ik mijn lichaam alleen gaf waar het naar verlangde. Ik vertelde toch iedereen hoe belangrijk dit is. Wat zouden mijn klanten wel niet denken als ze me zouden zien. Haar programma werkt niet…….. moet je haar kijken. Ik zag mensen al weglopen en hun geld terugvragen.

En 30 juni werk ik als LOVE-coach mee (link) aan een Ladies Only event. Lekker dan, dat ik nu echt een heel heel lang blog zou kunnen schrijven over mezelf. En zo ontstond er een uit het verleden herkenbaar kringetje. Emotie – eten – nog rotter voelen- eten – emotie……….

 

Gelukkig kan ik mezelf er ook weer uithalen.

Wacht even……… als 1 van je “Eten wat je lijf wil”-klanten tegen je zou zeggen dat ze een off day hadden, zou je die dan compleet afbranden en vertellen dat ze gefaald hadden? Of zou je met ze gaan kijken naar de oorzaak en zorgen dat de emotie en het eten weer los van elkaar kwamen.

Wacht even…….. als 1 van de deelnemers op het LOVE event jouw verhaal zou vertellen, zou je haar dan zeggen dat ze faalt en beter kan gaan zitten?

Wacht even……… maakt de sh.t in je eigen leven niet juist dat je anderen kunt begrijpen zonder ze te veroordelen?

Wacht even…….. WIE bepaalt of je gefaald hebt? Is dat niet gewoon iets dat je tegen jezelf zegt, een overtuiging? Zelf-sabotage van de bovenste plank?

Wacht even…….. is jouw credo niet “talk to yourself like you would to somebody you love”?

 

Zou het zomaar kunnen zijn dat iemand zich herkent in jouw verhaal? Zou het zomaar kunnen dat je iemand kunt helpen door je verhaal te delen? Zou het zomaar kunnen dat je er iemand mee helpt doordat die zichzelf erna NIET meer voelt falen?

Want ik heb niet gefaald. I’m human. En dus heb ik wel eens een off day.  PUNT!

 

Liefs Nina

Ps wil jij ook leren hoe je meer van jezelf kunt houden en jezelf geen verwijten meer maakt. Kijk eens bij mijn programma “Je innerlijke krachtbronnen”!

 

 

 

 

Sexy-ness

Sexy-ness

Nog geen 20 was ik. En ieder weekend op stap met vriendinnen. Ik had 1 vriendin die al op zichzelf woonde, dus daar was ik het weekend te vinden. Onze stapavond begon altijd al op dinsdag of woensdag. Wanneer we stopten met eten. Ja, je leest het goed, 2/3 dagen niet eten om dat super leuke, sexy jurkje aan te kunnen. Als ik eraan terugdenk, vraag ik me nog steeds af hoe ik functioneerde, maar we waren super trots op onszelf als we het volgehouden hadden. Niemand van ons was te dik, maar dat vónden we natuurlijk zelf wel. We wilden van die super strakke korte jurkjes aan die de modellen in bladen ook aan hadden. En dan waren er natuurlijk nog de meiden in de discotheek, waar geen gram aan leek te zitten. Na afloop van ons avondje schopten we onze hoge hakken uit (jaren 80 dus stiletto) en namen een zak chips. Natuurlijk dronken we daar een afslankthee bij……..

Als ik terugdenk, snap ik niet dat ik mijn lijf dit aandeed. Mezelf dit aandeed. Absoluut niet luisterend naar wat mijn lijf nodig had, alleen gefocused op hoe ik eruit wilde zien in mijn korte jurkje. Of beter gezegd hoe ik over dácht te komen in mijn jurkje. Toen haalde ik mijn houding, mijn zelfvertrouwen, mijn sexy-ness nog uit hoe ik eruit zag. En dat dus voordat ik 20 was. Of misschien wel omdát ik nog geen 20 was. Het was niet dat ik geen zelfvertrouwen had, of verlegen was. Maar ik haalde dat stuk uit mijn uiterlijk. Later volgde ik het ene dieet en verloor kilo’s. Beëindigde een relatie en at ze er weer bij. Kreeg een relatie die niet goed voor me was en at er nóg meer bij. Volgde weer een ander programma, kuur, dieet, stappenplan. En jojode zo een flink aantal jaren.

Intussen weet ik dat being SEXY 50% is how you feel and 50% how you look.  En dus zorg ik goed voor mezelf. Ik geef mezelf wat ik nodig heb. Op alle vlakken. Op het gebied van zelfwaardering, ik hou van mij! Op het gebied van mezelf het leven gunnen waar ik naar verlang, geen genoegen nemen met, maar écht gaan voor wat ik wil.  Op het gebied van lief zijn voor mezelf. Op het gebied van luisteren naar de signalen van mijn lijf. En hierdoor voel ik me fantastisch!

En ja, ik ben nog steeds een ijdeltuit aan de buitenkant. Ik vind het fijn om er leuk uit te zien, aandacht aan mijn uiterlijk te besteden. En letterlijk lekker in dat velletje te zitten. En dat dan ook nog op een gezonde manier. Op het gebied van voeding mijn lijf geven wat het nodig heeft. Luisteren naar wat het nodig heeft om nieuwe cellen te bouwen. De cellen van mijn huid worden opgebouwd uit de brandstof die ik tot me neem. De cellen van mijn haar. De cellen van mijn organen en daarmee dus ook de mogelijkheden van mijn lijf om mij te zuiveren.

Daarnaast ben ik ook steeds meer de chemische producten die ik gebruik voor mijn lijf aan het elimineren. Geen deo meer met parabenen, aluminium, shampoo met troep en bodylotion met plastic. Wil je weten wat ik dan wel gebruik, stuur me een berichtje!

Ik voel me heerlijk, ik heb het gevoel dat ik alles precies afstem op de wensen van mijn lijf. Ik heb het gevoel dat ik volledig in samenwerking mét mijn lijf vóór mijn lijf zorg. En dat voelt zooooooooooooo ongelooflijk GOED.

En YES, daarmee zit ik dus op 100% sexy-ness. Of nog beter gezegd……. Op 200%. 100% feeling good en 100% looking good. Misschien klinkt dit arrogant, maar damn……. Dit is how I feel….!!!!

Ik ben heel benieuwd naar jouw verhaal. Hoe zit het met jouw percentages? Hoe sexy voel jij je?

 

Liefs Nina

 

Ps Wil je meer info over mijn programma “Eten wat je lijf wil” waarbij je leert luisteren naar wat jouw lijf nodig heeft aan voedingsstoffen. En waarbij jij ontdekt op welke wijze jij dit saboteert, lees dan hier.

 

100%

100% verantwoordelijk

 

Gisteren had ik een inspirerende dag bij mijn businesscoach Maartje Koper. Ik vertelde daar in de groep over mijn mindshifts van de afgelopen maand. En met name over mijn belangrijkste! Namelijk dat ik echt BESLOTEN  heb dat ik 100% verantwoordelijk ben voor ALLES in mijn leven.

En terwijl ik dat vertelde, bedacht ik dat ik deze verantwoordelijkheid een dag eerder toch uit handen had gegeven! Ik ontving een mail van een dierbare vriend met wie ik het contact 1,5 jaar eerder bewust verbrak. De mail raakte me, er kwam van alles boven. Goede tijden, mooie tijden, verdriet, pijn, vrolijkheid. De hele periode van “zoals het was”, ging door me heen. Het was niet de mail zelf, het waren niet de woorden, maar de herinnering die me raakte.

En ik wist niet of ik dat wilde. Geraakt worden. Geraakt worden, betekent kwetsbaar zijn. En ik wist niet of ik dat wilde in deze situatie door deze persoon. Ik wist niet of ik dat opnieuw wilde. Angst popte dus op. Dus besloot ik de verantwoordelijkheid van een hernieuwd contact bij hém neer te leggen. Ik besloot om de verantwoordelijkheid of we het contact zouden herstellen niet bij mezelf te houden. Niet gewoon volledig zélf te bepalen wie ik in mijn leven laat met welke energie.

Terwijl ik juist op ALLE vlakken van mijn leven 100% verantwoordelijk wil zijn én ben voor hetgeen ik creëer. Ik ben 100% verantwoordelijk voor wie ik in mijn leven toelaat, 100% verantwoordelijk voor alles wat er gebeurt, voor alles wat ik aantrek. 100% voor hoe ik mensen mij laat behandelen. En dat betekent dat ik niet de verantwoordelijkheid voor “ons” bij hem neer moet of mag neerleggen.

Dus bij deze…………. neem ik em terug! MIJN leven, MIJN verantwoordelijkheid!

 

Ik ben 100% verantwoordelijk voor alles wat ik creëer.

Ik ben 100% verantwoordelijk voor de relaties met mensen die ik in mijn leven laat.

Ik ben 100% verantwoordelijk voor wat ik accepteer van de mensen om mij heen.

Ik ben 100% verantwoordelijk voor hoe ik me laat behandelen.

Ik ben 100% verantwoordelijk voor wat ik accepteer van mijn klanten.

Ik ben 100% verantwoordelijk voor mijn liefdesleven.

Ik ben 100% verantwoordelijk voor mijn geldstromen.

Ik ben 100% verantwoordelijk voor mijn tekorten of overvloed.

Ik ben 100% verantwoordelijk om al mijn dromen te verwezenlijken.

Ik ben 100% verantwoordelijk om al mijn wensen te vervullen.

Ik ben 100% verantwoordelijk om mijn missie te leven.

Ik ben 100% verantwoordelijk voor mijn eigen geluk.

 

Zo!!! Die staat weer!

Ik dacht, grappig dat dit me “overkomt”. Oftewel wat ik 100% zelf gecreëerd heb. Terwijl ik een geweldige workshop aan het maken ben, Born to Create. 15 en16 september waarin ik mensen juist DIT leer! Born to Create. Jij creëert je werkelijkheid. Een 2-daagse workshop over het creëren van ALLES wat je wil in je leven. Onder je eigen verantwoordelijkheid! Waarin je leert dat JIJ en jij alleen de controle hebt. Jij en jij alleen de verantwoordelijkheid hebt. Ik zie zo vaak om me heen dat mensen zich laten leiden (of lijden). Zich laten leiden door omstandigheden, door het leven, door wat er op hun pad komt. Terwijl dat niet hoeft! Je kunt de regie terugpakken. De regie over jouw leven. Op alle vlakken! Net als ik gedaan heb. IK bepaal of er weer contact komt, IK neem de regie over wie ik in mijn leven toelaat.

 

Born to Create  gaat super worden. En ik ben intussen al weer dankbaar voor het inzicht dat ik door dit gebeuren mocht ontvangen. Thanks Universe voor de bewustwording! Wil jij op de hoogte worden gehouden van deze workshop, Born to Create? Aanmelden is nog niet mogelijk, maar stuur me een berichtje en ik informeer je zodra het wél kan.

 

En als je nog niet helemaal precies weet WAT je dan zou willen creëren? Wil jij eerst nog ontdekken dát het zo is. Wil jij eerst nog ontdekken wat jouw geluk is? Of wil je eerst nog ontdekken hoe het komt dat je je tegen laat houden? Wat jouw blokkades zijn? Kom dan naar de workshop Breakthrough to Happiness op 7 juli. Hier lees je er alles over.

 

Liefs Nina

Vergeving gaat over mij

vergeving lotuseffect coaching

Als ik vergeef, dan neem ik mijn leven terug

Als ik vergeef, dan neem ik de macht over mijn leven terug

Als ik vergeef, dan neem ik de controle over mijn leven terug

Als ik vergeef, dan neem ik terug wat van mij was

Als ik vergeef, dan neem ik terug wat van mij gestolen werd

 

Als ik vergeef, dan bevrijd ik mezelf

Als ik vergeef, dan bevrijd ik mezelf van de pijn

Als ik vergeef, dan bevrijd ik mezelf van het leed, de angst en de schaamte

Als ik vergeef, dan bevrijd ik mezelf van de angst

Als ik vergeef, dan bevrijd ik mezelf van de nare emoties die ik voel als ik terugdenk

Als ik vergeef, dan bevrijd ik mezelf van de lading uit mijn verleden

Als ik vergeef, dan bevrijd ik mezelf voor de toekomst

 

Als ik vergeef, dan zegt dat niets over jou

Als ik vergeef, dan heeft dan niets met jou te maken

Als ik vergeef, zeg ik niet “het maakte niet uit”

Als ik vergeef, zeg ik niet “doe nog maar een keer”

Als ik vergeef, zeg ik niet dat wat jij deed oke was

Als ik vergeef, dan doe ik dat om de macht die je had terug te nemen

Als ik vergeef, dan doe ik dat zodat jij geen grip meer hebt om mij

Als ik vergeef, dan doe ik dat zodat jij geen grip meer hebt op mijn emoties

Als ik vergeef, dan maakt het me niet uit wat dat met jou doet

 

Als ik vergeef, dan draait het niet om jou

Het draaide al te lang om jou!

 

Als ik vergeef, dan doe ik dat voor MIJ